Salı, Mart 13, 2012

Salı, Mart 13, 2012 Posted by kırmızı kirmizi No comments Posted in ,
Hayat o kadar tuhaf ki,
Herkesi farkı rüzgârlar ile savururken; kimine sert, kimine ise hafiften yel olarak kendini hissettiriyor…
Farklı şehirler, farklı hayatlar, farklı sözler ve farklı ruhlar…
Her yaşam bir nasihat, bir imtihan, bir nefes ve bir gizleyiş…

25 sene önce samimi olduğum ve çocukluk yıllarımı birlikte geçirdiğim canım arkadaşımdan bir anda koptum. Hiçbir neden, gerekçe yokken birden, öylesine koptum…

O evlenip başka şehre gitti! İlk başlarda telefonla görüşüyorduk ya da mektup yolluyorduk birbirimize. Sonrasında aramalar azaldı, yazmalar da… Sonunda tamamen kesildi…
O arkadaşlığımızın devam etmesi için elindeki dar imkânlar ile çok çabaladı ve defalarca aramasına rağmen telefonlarına dahi çıkmadım. Bir arkadaş vasıtasıyla arattığında bile konuyu kapadım. Sanki bu insanı tanımamış gibi, sanki hiç münasebetliğimiz olmamış gibi…