Cuma, Ocak 13, 2012

Cuma, Ocak 13, 2012 Posted by kırmızı kirmizi No comments Posted in , , ,
BÖLÜM 2
Çocuk Ayağa Kalkıp Arkasını Dönmüş Kapıya Doğru Yönelmişti Ve O An Kızın İçinde Bir Kıvılcım Oldu...

Yerinden Kalktı Hızlı Adımlarla Çocuğa Yetişti Ve Elini Tuttu.

Göz Göze Geldiler…

Çocuk Gülümsedi. Saatlerce Bu Şekilde Bakabilirdi Gözleri’nin İçine...
Hayaller Kurarak Ve Birlikte Dışarı Çıktılar. Çocuğun İstediği Kızın Hayalini Kurduğu Şekilde El ele... Yazdan Kalma Güneş Yüzlerine Vururken Sanki… Güneş Onları Değil de, Onlar Güneşi Isıtıyorlarmış Gibi Hissettiler. Yolları Yürüdüler Beraber. Sokakları Yaşadılar. Yüzyıllardır Yerinde Olan Sokaklara, Yüzyıllarca Silinmeyecek Bir İz Bırakırcasına Dolaştılar. Akşam Olduğun da Yeni Bir Yol Vardı Önlerinde; Ya Yarına Beraber Bakarak Gülümsemeyi Düşüneceklerdi, Ya da… Ya da... Ya da Bir Daha Hiç Yan Yana Gelmeyerek Ömürlerini Hüzünlü Şarkılarla Geçirmeyi...